Mijn wens is om eindelijk weer eens te kunnen hardlopen zonder al die vervelende blessures.
Door de lange rustperiode zijn mijn shin-splints als sneeuw voor de zon verdwenen. Maar ik ken de rotzak, een beetje belasting en de eerste snerpende pijntjes steken de kop op.
Hopelijk heb ik nu meer geluk.
Wat in mijn nadeel werkt, is mijn gewicht. Sinds mijn schildklier in december 2008 'weggebrand' is en ik hormonen uit een potje moet nemen om mijn stofwisseling aan de gang te houden, is mijn gewicht niet goed te reguleren.
Graag zou ik er 10 kilo af willen hebben, laat dat ongeveer die vetjas zijn die ik aanheb :)
Al 2 jaar laat ik regelmatig mijn bloed controleren of de TSH waarde goed is. Vorige week is de medicatie bijgesteld. De arts vond de waarde nog prima, maar mijn grafiekje liet duidelijk zien waar het heen zou gaan!
Dus zo snel mogelijk bijstellen en over 6 weken weer controleren.
Vorige week heb ik een 'dieet' boek besteld en heb deze inmiddels ontvangen.
We hoeven maar een beetje anders te eten om aan de spelregels te voldoen, dus deze manier kost ons geen moeite. Zowel manlief als ik zijn in 3 dagen ruim 1 kilo lichter (veel vochtverlies in het begin).
Gisteren een heerlijke quiche gemaakt, jammieeeeeeee.
En lekker dat-ie was! Vandaag heb ik een koude punt genomen als lunch.
Deze manier van eten is geen dieet houden, dit is gewoon ietsjes anders eten. Veel minder koolhydraten en niet zeuren over vetten. Alle vetten die wij eten zijn zeer verantwoord, van olijfolie tot roomboter tot kokosvet.
Snoepen (gekocht) doen we niet en kant-en-klaar produkten komen niet in mijn boodschappenkarretje. Af en toe maak ik zelf chocoladebonbons, dat is een feestje voor ons.
En vandaag voor de 3e keer heb ik een klein loopje gedaan.
Voorzichtig probeer ik mijn lichaam weer te laten wennen aan de belasting.
De laatste weken heb ik een paar flinke wandelingen gemaakt en vorige week ben ik begonnen met 5 x 3 minuten hardlopen met een wandelpauze van 2 minuten (5x3'p=2'). Het ging heerlijk, echt genieten en het belangrijkste, ik heb nergens pijntjes.
Die hoge hartslag neem ik maar voor lief, dat zal wel door de vetverbranding komen en niet te vergeten door de 10 cm sneeuwlaag waar doorheen geploeterd moet worden.
Vinger aan de pols en eens kijken wat er komende week gebeuren gaat.
